Ik ben verhuisd naar http://www.sub-roos.tk. Klik hier als je er niet vanzelf komt.


Dit ben ik met Esther:





En dit is het jurkje dat ik voor Esther heb genaaid:




Gisteren was Kim jarig, en er was visite.
Mijn oma, mijn tantes, mijn nichtjes, mijn oom.
Vlaai, soesjes, thee, koffie, chips, hapjes en frisdrank.
Esther had mijn jurkje aan. Ik zal foto's posten.

Ik heb toch nog cadeautjes van mijn ouders gekregen.
Een kroonluchter, een gotische spiegel, een bijpassend fotoframe waar mams voor de grap een foto van Remi op had geplakt, en een bijpassend doosje. Ik ga er plectrums in stoppen denk ik.
Van mijn ene tante (moeders kant) heb ik ook nog een fotolijstje gekregen. Iets wat totaal niet staat bij de kleuren die mijn kamer zullen krijgen. Maar ach, weet zij veel. Ook nog nagellak gekregen, donkerrood. Mooie kleur.
Van mijn andere tante (moeders kant) heb ik gewoon geld gekregen. Twintig euro.
Mijn andere tante (vaders kant) gaf vijftien euro. Zij is de moeder van Esther.
En mijn oma gaf me een kwast met marterhaar die sprekend lijkt op de kwast die ik twee jaar geleden ook van haar heb gekregen. Ik zei nylon, voor acryl. Marterhaar is voor aquarel en ik aquarelleer niet meer. Maar ja, ik koop zelf wel kwasten dan. En ook nog vijfentwintig euro.

Kim heeft ook het fotolijstje en de nagellak gekregen. En ook geld, en een kwast. Die van haar was wel van nylon, voor acryl, stond erop. En van ons heeft ze een kussentje voor op haar bureaustoel en een voetenbankje voor op haar kamer gekregen, bijpassend bij wat ze al had. Ik heb haar nog een stekelarmband gegeven, maar mijn ouders waren er niet zo blij mee aangezien Kim nogal lomp is en vaak dingen breekt en mensen pijn doet. Ook heb ik een ring aan haar gegeven, met een spin in een spinnenweb. Mij paste hij gewoon in de winkel, maar ik wist niet dat Kim zulke dikke knuisten had ;) ze moet een grotere hebben.

Ik ga nu foto's posten van mij met Esther, en het jurkje dat ik voor haar heb genaaid.


Toen ik een jaar of 9 was, had ik een bril nodig. Ik wilde eerst lenzen, maar toen mijn moeder één keer de vloeistoffen had verwisseld en ik dus een nogal pijnlijk prikkelende lens in mijn oog had gehad, wilde ik per se een bril.
Toen zeiden ze dat het niet meer nodig was, het kon niet beter en niet slechter worden.

Maar ik zit wel elke dag op school naar het bord te staren zonder het te kunnen lezen. En veel mensen hebben geen tijd en zin om mij te vertellen wat er op het bord staat of vinden het vervelend als ik aantekeningen uit hun schriften overschrijf in plaats van van het bord.
Dus ik heb het nog maar eens laten meten...

En ik het is slechter geworden. Ik moet een bril voor in de klas. Verder hóef ik hem niet te dragen, maar ze zeiden dat ik dat waarschijnlijk vanzelf wel zou gaan doen omdat het nogal tegenvalt als ik hem af zet.

Ik denk dat ik daar al die tijd zo moe van was, ik merkte vandaag bij de opticien pas wat een verschil het is. Ik kan me goed voorstellen dat ik daar zo moe van ben geworden, ook al merk je het niet zo bewust.

Binnen 1,5 week krijg ik hem.


Ja, ik ben inderdaad net 15. En ja, ik heb inderdaad een aantal vriendjes gehad die een stuk ouder zijn dan ik.
Jim is 7,5 jaar ouder dan ik, heel precies trouwens. Die is nu 22.
Michael is nu 20.
En mijn huidige vriend, Remi, is 15, die wordt in april 16. Hij is nog niet eens een jaar ouder dan ik.

En ik moet zeggen, Remi is een stuk minder kinderachtig dan Jim en Michael samen! Je moet zéker niet op leeftijd afgaan. Jim loopt behoorlijk achter omdat hij een groeiprobleem heeft, met zijn schildklier enzo. En dat was niet alleen lichamelijk zo, maar ook geestelijk.
Ik had bij Michael en Jim het gevoel alsof ik ze allang voorbij was gegroeid, ze hielden zich met zulke kinderachtige zaken bezig.

Nou bedoel ik niet dat ik helemaal geen gevoel voor humor meer heb en graag dertig wil zijn, maar een beetje volwassenheid kan geen kwaad.
Ik heb liever een vriend die 'verder' is dan ik, dan heb ik iets om tegenop te kijken en om van te leren. Ik wil niet aan anderen 'leren'.

Het was wel zo dat als ik samen met Jim ergens liep, iedereen me aansprak met 'mevrouw'. Dat vond ik altijd wel grappig, dat ze toch niet aan ons uiterlijk af konden leiden dat we 7,5 jaar verschilden van elkaar.
Maar zodra ze het hoorden hadden ze een hoop vooroordelen die me mijn neus uitkwamen.

Gelukkig heb ik ouders die niet zoveel vooroordelen hebben. En Marco, jij mag dat raar vinden, maar ik ben er toevallig wel heel erg blij mee dat ze niet zo oppervlakkig zijn als jij.


Ik ga elke doordeweekse dag met de metro. Samen met een vriendin van mij, Hieke. En soms staan er dan bij de ingang van die ventjes met fluorgele pakjes aan, die onze abo's moeten controleren.
En soms heb ik weleens trek in een patatje.
En vandaag ging ik dat dus ook kopen, samen met Hieke.
Jammer genoeg waren er net nu van die ventjes aan het controleren.
Wij mochten er niet in, met die patat.

'Wat een belediging!' vond Hieke. 'Alsof wij eruit zien of we de metro onder gaan smeren met mayo!'.
Onze metro zou over 5 minuten vertrekken, stond er. Dus wij snel dooreten.
Toen er op het bordje 1 minuut stond en wij zagen dat we dit niet zouden gaan halen, kwam Hieke met een 'grandioos' idee: 'Ik doe een servetje over het bakje heen, dan stop ik het in mijn tas en glippen we er via een andere ingang in zonder dat die ventjes het merken!'

Leuk idee, vond ik. Maar het zou niet mijn schuld zijn als haar tas straks onder de mayonaise zou zitten. Nee, nee, dat was dan helemaal haar schuld, het was haar idee, verzekerde ze me.
Vervolgens gingen wij sneaky naar een andere ingang toe waar ze ons doorlieten.

Alles ging goed, totdat we in de metro zaten en Hieke haar tas opende.
Al haar boeken waren met een fraai lichtgele kleur versierd, en voelden heerlijk vettig aan.


Allerliefste moeder,

Denk je er nog weleens aan, dat je in de zomervakantie 150 euro hebt meebetaald aan de televisie van Kim? En dat ik ook 150 euro mocht besteden ergens aan? En dat ik dat nog steeds niet heb gedaan? En dat ik je heel erg lief vind?
*slijm*
*slijm*...
*HINT*....


Ik wil inderdaad graag een feestje organiseren dit jaar, voor mijn verjaardag. Dat heb ik al sinds groep acht niet meer gedaan.

Het punt is alleen, dat we nog steeds in de keukenverbouwing zitten en het mag dus nog niet van mijn ouders. Bovendien vinden ze het niet goed als ik m'n klasgenotes samen met m'n andere vrienden uitnodig. Ze denken dat die jongens het voor mijn vriendinnen uit de klas zullen verpesten.

Ik denk juist van niet, mijn klasgenootjes vragen al heel lang of ze niet een keer samen met mij en Remi iets kunnen gaan doen omdat ze allemaal erg nieuwsgierig naar hem zijn, ik heb het namelijk nogal vaak over hem.
En al die jongens willen ook graag mijn klasgenootjes ontmoeten waar ik het ook weleens over heb.

Maar van mijn moeder mocht ik dus twee feestjes houden. Ik weet het niet hoor.
Ik moet het allemaal nog maar zien gebeuren.


Ik ben zondag naar de bioscoop geweest met Remi en nog wat jongens.
The Last Samurai.
Het was een heel erg mooie film. Ik dacht eerst dat het zo'n stomme vecht-film zou worden, maar dat viel reuze mee. Het was heel erg goed. Ik kan hem echt aanraden!
Jammer genoeg had ik daarna ontzettende hoofdpijn gekregen, en ik voelde me helemaal duizelig en ik was heel erg misselijk. Ik dacht eerst dat dat door het scherm van de bioscoop was gekomen, maar later bleek dat het door die stomme pillen was van m'n blaasontsteking.

Het is geen antibiotica, het is vergif. Je nieren werken dat dus zo snel mogelijk weg uit je lichaam, zodat het in je blaas komt te zitten.
Nu heeft dat nogal wat bijwerkingen stond dus op de gebruiksaanwijzing.
Ik had er maandagochtend ook nog last van. Maar toen ik wat langer had geslapen was het gelukkig weer over.


Ik had een 10 voor Duits!!!
Dankzij lieve Kimmie, want die heeft me gisteren overhoord.
Het heeft alleen niet al teveel effect, want we hebben nu al minstens 15 cijfers voor Duits. Ik sta nog steeds net iets hoger dan een 6, ik weet niet precies hoeveel.


Ik voel me nogal vergeten.
Elke vriend/vriendin heb ik afgelopen jaar een kaart gestuurd met hun verjaardag, en ik heb cadeautjes voor ze gekocht.
Nu ben ik dus jarig geweest. Nog niemand op school heeft mij gefeliciteerd ofzo. En ik heb ook geen zin om te gaan zeggen: ik ben jarig geweest. Dat komt dan weer zo verwijtend over...
Nog steeds maar drie kaarten ontvangen van familie enzo. En het is alweer vier dagen geleden.
Eigenlijk heb ik een teringhekel aan kaartjes met verjaardagen, en visite enzo, maar toch voelt het rot om haast geen kaarten te krijgen.

Zelfs m'n ouders hebben er weinig aan gedaan. Geld op m'n rekening gestort. Niet eens in een kaartje ofzo, helemaal niets. Kimmie heeft tenminste nog wel moeite gedaan voor me en die is naar de winkel gegaan om iets voor me te kopen, waar ik trouwens heel blij mee ben.
Maar kennelijk vindt verder iedereen mij te onbelangrijk. Ze zijn me vergeten.


Ik ben vijftien geworden. Het was trouwens achteraf rijstevlaai.
En ik heb geld gekregen van m'n ouders.
En van Kim heb ik wierook met een wierookhoudertje gekregen, want de vorige is stuk gevallen.
En voor de rest drie kaarten ontvangen.

oktober 2003
november 2003
december 2003
januari 2004
februari 2004




Blogroll Rosa

loglijst
weblogs.beginthier
weblog pagina
weblogs favos


Email Rosa


Mammie!
Tekening: Fiep Westendorp


Blogger